Uw herinneringen

Op deze pagina leest u de herinneringen.

Plaats uw eigen herinnering


NELSON *09-07-2000 †04-06-2019

Mijn lieve Nelson,

Vanaf het eerste moment dat ik in je prachtige ogen keek was ik verkocht.
Als jong meisje droomde ik steeds van een eigen paard, maar pas op mijn 35e liet jij al mijn dromen uitkomen.
Het was het lange wachten meer dan waard.
Ik ben Fred nog steeds dankbaar voor het feit dat hij me heeft aangespoord om niet te aarzelen,
maar voor 100% voor jou te gaan.

Meteen al vanaf de 1e dag had ik het volste vertrouwen in je en
na een paar sukkelige dressuurwedstrijdjes te hebben gereden,
kwamen we er al snel achter dat dat niet onze weg zou zijn.
Ook voor Romée was jij super betrouwbaar!
Een paard van 3,5jaar met een kleine meid van nog geen 6 op zijn rug
en dan geen stap verkeerd zetten…wat was je toen al een topper <3!

Samen ellenlange buitenritten maken, dat vonden we heerlijk…ritten van 5,6, of 7 uur op de zondagen, geweldig.
Op een gegeven moment hebben we in 2009 meegedaan aan onze 1e endurance wedstrijd in Banholt.
En ja hoor…dit was het type wedstrijden voor ons. Samen met jou, Fred en Anja, op pad.
Onze trouwe grooms, die met ons overal naar toe crossten.
We zijn samen vaak naar de Veluwe geweest, naar Zeeland, Drenthe, noem maar op.

Ook hier in de buurt maakten we samen prachtige ritten en hebben we veel leuke mensen en paarden leren kennen.
Jouw goede vrienden waren Fanny en Reno (waar je ook een tijdje in de wei hebt mogen wonen), Nacorde, Jimmy,
Kobus, Maanoog, Silleman, Doenja, Spirit, Nancy en Julleke.
En ook al had je hun heel erg graag op de terugweg kreeg je altijd streken
en trok je je lieve zachte neusje tot een soort van grimas, en deed je alsof je hun in de billen wou bijten 🙂
We hebben zo vaak om je streken moeten lachen!
Ook was je goed bevriend met onze honden Wobbel, Angus, Dubai en kleine Elmo.
Je bent altijd zo voorzichtig met hun geweest…

Altijd hebben we gehoopt dat je tot op hoge leeftijd bij ons mocht zijn;
Fred noemde je altijd gekscherend “het duurste paar van Kunder”.
Niets was te gek voor jou; er werd eerst een noodstal gemaakt, daarna kwam er een mooie gemetselde stal
en werd een wei achter ons huis gekocht.
Zelfs afgelopen week nog, nadat je de tweede keer een paniekaanval op stal had gehad,
werd je stal omgetoverd tot een veilige slaapplek.
Helaas heb je er maar een nacht van kunnen genieten…
Twee weken geleden begon het met het stoten van je voet, het leek een kleinigheid,
maar het werd een lawine van ellende.
Welgemeende hulp van onze DA Cris, hoefsmid Sander, lieve vriendin Anja… niets mocht baten.
En toen je gisteren na weer een paniekaanval zo veel pijn had dat je amper nog kon lopen,
moesten we de moeilijkste beslissing uit ons leven voor je maken.

Onze dank gaat uit naar de mensen die ons gesteund hebben en het afscheid waardig en met respect voor jou
te hebben laten verlopen. Het was erg triest maar ook bijzonder.

En nu…staan we met lege handen, blijven we achter met een lege wei, een lege stal en met gebroken harten.
Je was speciaal voor iedereen die je gekend heeft.
Een echte charmeur was je…Lieve, zachte, knappe, Nelson je blijft voor altijd in ons hart en in onze herinnering.

XXX en bedankt voor de bijna 16 prachtige jaren!
Heel veel liefs, we hopen dat je nu vrij van pijn bent en dat je heerlijk met je vrienden,
die je voorgingen vrij kunt rondgalopperen!

Je grootste fans, Debbie, Fred en Romée

 


HEAVENLY TIMES † 24-05-2019

Familie Ketelslegers, Kortessem, Belgie

 


BLUE (BLAUE DONAU) *01-05-2001 †04-05-2019

De eigenaren van Blue hebben een mooi beeldje geselecteerd, waarin as van Blue is opgenomen.
Het beeldje lijkt veel en vormt dan ook een mooie herinnering…

Paardencrematorium Limburg

 


HOSS *2012 †22-05-2019

Lieve Hoss,

Ongeveer 6 jaar geleden hebben we jou, samen met jouw twee vriendjes, opgevangen.
Je was niet goed verzorgd door de vorige eigenaar en slechts 8 maanden oud.
Je was schuchter, bang voor wat jou nu weer te wachten stond.
Al snel merkte je dat we het goed met jou voorhadden.
Je paste je vrij snel aan en genoot van het sappige gras
en de vele uren rondcrossen in het zonnetje in de weide.
Als extra’s kreeg je vaak zorgvuldig gesneden worteltjes.
Je bloeide helemaal open van een angstig, schuchter veulentje tot een mooi sociale en aanhankelijke pony.
Wat later kreeg je er ook nog een vierde kameraadje bij van jouw leeftijd,
waar je graag heel wat kattekwaad mee uithaalde.
Gedurende bijna 6 jaar huppelde je vrolijk en zorgeloos rond…
De laatste weken werd je plots ziek.
De eerste behandelingen sloegen niet aan, dus besloten we om jou nog een kans te geven in de dierenkliniek.
De behandelingen daar leken te werken,
maar tegen de bijkomende complicaties was niets of niemand opgewassen.
Helaas konden ze jou daar ook niet meer helpen en hebben we moeten beslissen om je stilletjes te laten gaan…

Wij en jou andere kameraadjes hier gaan jou erg missen Hoss!
Geniet nu maar zonder pijn van de eindeloze groene weides aan de andere kant van de regenboogbrug.
Je zal er alleszins zonder twijfel goed opgevangen worden door iedereen,
die we hier beneden al moeten missen!

Het ga je goed, en wij zeggen geen ‘vaarwel’ maar ‘tot ziens’!

Gert & Mieke
Heers, België

 


BLUE (BLAUE DONAU) *01-05-2001 †04-05-2019

So I’m gonna love you like I’m gonna lose you
And I’m gonna hold you like I’m saying goodbye
Wherever we’re standing
I won’t take you for granted
Cause we’ll never know when, when we’ll run out of time

3 jaar geleden werd dit ons liedje nadat je het noodlot net wist te ontwijken.
Vandaag hebben we gevochten, zoveel bergen overwonnen maar deze was net te groot.
Wat ben ik trots op en je vechtersmentaliteit.
Soms vocht je tegen mij maar de laatste jaren vochten we samen.
Samen voor elk herstel want ik kan een boek schrijven over alles wat jij hebt gehad.
Tot het laatste toe zag ik je vechten en vochten wij met je mee.
Ik ben zo trots op jouw baasje geweest te mogen zijn,
dat jij mijn spiegel bent geweest en mij zoveel geleerd hebt.
Geleerd in het rijden maar voornamelijk geleerd over wie ik ben als persoon.
Jij kende mij beter dan ikzelf soms, oké Blue meestal dan..
Ik ben en blijf je dankbaar voor de 12,5 jaar samen.
Je zit voor altijd in ons hart en ik beloof je dat wij jou nooit zullen vergeten.
Geniet van je verdiende rust boven in de groene weides met Wis
en wij zorgen goed voor jouw familie hier.

Paardencrematorium Limburg erg bedankt voor het waardig afscheid van ons meisje.
De manier waarop en hoe het verdere contact is verlopen,
hebben wij als prettig en steunend ervaren ondanks het grote verdriet.

Vessem, Brabant.

Pieter en Sanne van Nunen

 


DIABOLO †25-04-2019

In Erinnerung an Diabolo,

Solingen, D. H.

 


NIMROD † 18-04-2019

Familie Wijnands, Maasbree


PICASSO 2019

Liefste Picitje,

We zijn 25 jaar samen geweest
en van in het begin was het duidelijk dat we voor elkaar gemaakt waren.
Onze band was vanaf het begin zo sterk.
Jij was zo sterk en zo uniek.
Wat jij allemaal overwonnen hebt, dat is zo uniek.
Op 2jarige leeftijd had je bloedwormen overwonnen.
Wanneer ik groot genoeg was om met jou te gaan rijden,
had jij een zware knie-infectie overwonnen.
Daarna heb jij op oudere leeftijd zelfs 2 peesverrekkingen overleefd.
De veeartsen hebben grote ogen getrokken met wat een doorzettingsvermogen jij had.
Hoewel wij niet de beste combinatie waren, was iedereen toch jaloers op onze band.
Onze band is zo uniek.
Jij deed echt alles voor mij. Jij was ook mijn luisterend oor en wist echt alles van mij.
Jij kon mij troosten als geen ander door gewoon bij mij te staan,
te luisteren en je hoofd tegen mij aan te leggen.
Het was zalig om met jou te rijden en wedstrijden mee te doen.
Zeker de crossen waar jij je helemaal kon uitleven.
Maar zelfs voor de minder leuke dingen deed jij jouw best speciaal voor mij.
Jij was altijd zo blij dat je mee mocht en stond te trappelen
als je mee op de camion naar de volgende wedstrijd mocht.
Ik had je na een geweldige zomer vorig jaar op pensioen gezet
om te genieten van een rustige dag.
Jij had je laatste zomer zo ingezet en gegeven,
iedereen was er van verschoten dat jij dit nog presteerde op jouw oude dag.
Niemand kon zelfs geloven dat je al 24 jaar was.
Maar sinds enkele jaren begon er door je donkere haren een beetje grijs te verschijnen
wat jou nog meer charmeerde.
Jij hebt ook al je wijsheid en correcte gedrag doorgegeven aan al onze veulentjes.
Jij was de nonkel die hen beschermde en mee groot bracht.
Het ging door merg en been voor mij toen ik gebeld werd
en er mij verteld werd dat jij je been gebroken had.
Jij had nog zoveel energie om van jouw oude dag te genieten.
Maar ik ben wel blij dat je je laatste dag samen met je zus,
waar je al 20 jaar mee samen bent, hebt kunnen doorbrengen
zodat jullie ook afscheid van elkaar hebben kunnen nemen.

Ik ga je missen.
Maar weet dat je altijd in mijn gedachten zal verder leven.
Niemand zal jou ooit kunnen vervangen.
Jij zal voor altijd mijn nummer 1 zijn.
Ik hou van jou.

Greet

 


NIEK †15-02-2019

Na 21 jaar bij mij te zijn geweest, moest ik helaas afscheid nemen van mijn shetlander Niek.
Na het inslapen van Niek zijn de medewerkers van Paardencrematorium Limburg Niek met veel respect en rust op komen halen.
Alles kon nog op dezelfde dag.

Het fijne was dat ik ook nog afscheid van Niek mocht nemen bij het crematorium zelf.
Niek lag er keurig bij.

Ik mocht de as 2 dagen later ophalen en heb nu een gevoel dat hij toch nog bij me is.
Wil de medewerkers bedanken voor de goede zorgen!

Lomm Limburg

Lizette

 

 


CHRISTY †2019

 


CHARLY *1992 †2019

In Erinnerung an ein wundervolles unvergessliches kleines Pony – unser “Charlymann”

Eigentlich wollten wir dich nicht.
Die Reitschule wurde geschlossen, Anna (unsere damals fünfjährige Tochter) hatte bereits ein eigenes Pony und in der Reitschule hatte sie dich auch nicht mehr unterm Sattel.
Irgendwie waren alle Ponys schon vermittelt bzw. ihre Zukunft gesichert – nur du hingst in der “Schwebe”.
Zwei liebe Menschen – die dich schon länger kannten als wir dich – waren der Meinung, das du das ideale Pony für uns wärst und wir die optimalen Haltungsmöglichkeiten für dich hätten, und du deinen Lebensabend bei uns verbringen solltest.

Kurz um, du bist bei uns eingezogen – und wir haben es keine Sekunde bereut.

Dein wahres Alter hast du uns nie verraten, deine Papiere waren im Laufe deines Lebens verloren gegangen und der Tierarzt konnte dein genaues Alter – aufgrund deiner schlechten Zahnsubstanz – nur wage schätzen.
Es war uns egal, weil wir doch wussten, dass wir dich nie wieder ergeben würden.

Alles was wir dir gegeben haben – wir haben es doppelt und dreifach zurück bekommen.

Natürlich hattst du deinen eigenen kleinen Ponykopf und hast Anna immer mal wieder ihre Grenzen aufgezeigt oder sie mit samt ihrer neuen, weißen Turnierreithose über den grünen “Parkplatz” gezogen.
Aber du warst nie böse oder schlecht gelaut und immer bei der Sache.
Wir haben dir so viel zu verdanken.
Du warst nicht nur ein Pony, du warst unser Freund, der beste Freund meiner Tochter…

An einem Donnerstag im Frühjahr 2018 war es plötzlich da, diese Stelle die anfangs aussah wie ein Stich der sich entzündet hatte -eine Woche später haben wir das Ergebnis bekommen.
Du hattest Krebs – und weil du nie halbe Sachen gemacht hast, war es die aggresivste Form, die man als kleines Pony bekommen kann…
Der Tumor war nicht operabel und die Ärzte in der Klinik hatten uns geraten dich gehen zu lassen…
Wir haben nächtelang das Internet nach einer Therapie durchsucht … – es gab keine.
Da du keine Schmerzen hattest entschieden wir uns, den Tumor so weit wie möglich entfernen zu lassen.
Mit homöopatischer Hilfe blühtest du wieder auf und du hattest noch einen wundervollen Sommer im Kreise deiner Lieben.
Fast sah es so aus als hätten wir dem Krebs einen Strich durch die Rechnung gemacht… -aber er kam wieder …
Da es nur noch ein Abwärts und kein Aufwärts mehr für dich gab, entschieden wir uns ganz ganz schweren Herzens, dich über die Regenbogenbrücke gehen zu lassen.
Du bist ganz friedlich im Kreise deiner Freunde gegangen.
Alle waren da und haben Abschied von einem “Ganz, ganz großen Pony” genommen.

Da wir den Gedanken nicht ertragen konnten dich am Wegesrand liegen zu lassen und dich von einem Abdecker abholen zu lassen, haben wir dich einäschern lassen.

Run free – kleiner Charlymann
Bianca Nitsch und deine kleine dich immer liebende Freundin Anna Wir werden dich nie vergessen und hoffen, dass wir uns irgendwann “wiedersehen”.

Ganz lieben an Herr van Praag und Pferdekrematorium Limburg

Bianca Nitsch

 


FRANKY † 6-1-2019

Dag Franky!
Dag lieve jongen, kleine ondeugd, heerlijk knuffelpaard, levensgenieter.
Na circa 25 jaar op een manage te hebben meegedraaid, hebben we jou met veel liefde meegenomen, om jou lekker te laten grazen in de wei, wandelingetjes te maken en uiteraard van jouw aanwezigheid te genieten.
Helaas heeft dit maar 1 jaar mogen duren.

Met heel veel verdriet hebben we op zondag 6 januari 2019 afscheid moeten nemen van onze zeer lieve, fantastische pony Franky.
Dinsdag 8 januari is hij gecremeerd, zodat hij bij ons thuis zijn laatste rustplaats krijgt.
We zullen hem vreselijk missen en hem voor altijd in ons hart meedragen.
Dank je wel Paardencrematorium Limburg voor de goede zorg, de respectvolle begeleiding en hierdoor het waardig afscheid dat Franky verdiend heeft.

Dag lieve Franky!
We zullen je dagelijkse knuffel en hinnikjes enorm missen.
Rust zacht jongen, je bent een topper om NOOIT te vergeten.

Familie Zinzen


BILLY *2005  †2018

Allerliefste Billy,

Zo lief, zo sterk, zo’n uitgesproken en typisch karakter, zo’n prachtig paard.
Zo onwerkelijk dat ik afscheid heb moeten nemen van je.
Wat ga ik jou en onze talloze ritjes door veld en bos missen.
Je was meer dan “de hobby”; woorden kunnen gewoonweg niet omschrijven,
wat voor een band ik met jou voelde en hoe vreselijk ik het vind om zonder jou
verder te moeten gaan.
We hadden samen al ruim zes jaren aan avonturen beleefd toen je in november 2017 ziek werd.
Dapper en sterk als je bent, heb je een jaar gevochten tegen de ziekte.
Een jaar waarin nogmaals bleek hoe lief je was en hoe goed je je liet helpen,
ondanks de vervelende omstandigheden.
Een jaar waarin ik alles op alles heb gezet om de balans erin te houden
tussen het strijden tegen de ziekte en het hoog houden van jouw kwaliteit van leven.
Jij, temidden van je vriendjes met de vrijheid en genoeg ruimte om je heen,
precies zoals het hoorde.
Dat is altijd zo belangrijk voor me geweest.
Jij bent de allerbeste, dus verdient niets dan het beste.

Begin november bleek dat de ziekte de overhand aan het krijgen was.
Een heleboel pijn stond jou te wachten en dat wilde ik niet voor jou.
Ik moest je na zo lang proberen toch nog laten gaan, in waardigheid en in jouw goede tijd.
Veel te vroeg met 13 jaar, er stonden nog 17 jaren te gaan op de teller.
Lieve Billy, ik zal je nooit vergeten.

Heel veel dank aan iedereen die ons op welke manier dan ook heeft bijgestaan
in het afgelopen jaar.
Bedankt voor het meedenken en mede mogelijk maken door de eigenaren van de stalling
en natuurlijk alle hulp van de lieve stalgenootjes.

Een bijzonder woord van dank gaat uit naar hoefspecialist Yack Vluggen
voor zijn enorme betrokkenheid en paardenarts Cristian Spee
voor de respectvolle begeleiding op het einde.

En natuurlijk naar Paardencrematorium Limburg voor de ontzettend grote betrokkenheid
en het medeleven dat zij getoond hebben.
Zo eervol en persoonlijk, ik zou het niet anders hebben gewild.
Hoe verdrietig ook, dit was het afscheid dat mijn lieve blonde verdiende.

Hilde van Lümig